[00:00] Introductie van de aflevering
Voice-over: Lightspeed Restaurant, het toonaangevende platform voor de beste horecaondernemers wereldwijd.
Jerry Helmers: Welkom bij Hotelvak, de podcast. Een podcast over ondernemen in de hospitalitysector.
[00:17] Introductie van Peter Bishoff
Jerry Helmers: Leuk dat je weer luistert naar een nieuwe aflevering van Hotelvak, de podcast. En guess who? En daarmee bedoel ik: wie zitten we bij in de studio? Dat is niemand minder dan Peter Bishoff van 3B Hotels. Hartelijk welkom, Peter.
Peter Bishoff: Dankjewel, fijne middag.
Jerry Helmers: Heb je er zin in?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Heb je je voorbereid op alle kritische, lastige vragen die ik je ga stellen in deze editie van de podcast?
Peter Bishoff: Die maken me een beetje bang nu.
Jerry Helmers: Nou, daar geloof ik helemaal niks van. Je bent volgens mij een hele ervaren ondernemer. Je bent verbaalvaardig. Volgens mij ga jij je er wel uit redden toch?
Peter Bishoff: Ik hou mijn hart vast.
Jerry Helmers: We gaan het meemaken. Nou, we gaan natuurlijk een portretgesprek voeren. Het is natuurlijk het doel om de luisteraar jou een indruk te geven van wie jij bent en hoe jij bent gekomen tot waar je nu bent. Wat is volgens jou de reden waarom de luisteraar ook echt moet blijven luisteren? Kun je al een belofte doen?
[01:13] Ondernemen vanuit een andere achtergrond
Peter Bishoff: We komen een ondernemer tegen met een niet-ondernemersachtergrond die ook op een andere manier naar ondernemen kijkt als heel veel ondernemers.
Jerry Helmers: Oké, nou dan willen we daar straks meer van weten want ongetwijfeld veel ondernemers in de hotellerie luisteren ook naar deze podcast. Die willen dan misschien ook wel wat lessons learned van je. Kunnen we dan afspreken dat je aan het eind van deze podcast drie ongelooflijk leuke, inspirerende, prikkelende ondernemerstips gaat geven?
Peter Bishoff: Dat gaan we doen.
Jerry Helmers: Oké, lijkt me een goed plan. Goed beste luisteraars, Peter Bishoff van 3B Hotels zit hier in de studio. We gaan zo dadelijk nader met hem kennismaken. Maar Peter, ik wil jou graag als eerste een aantal stellingen voorleggen en die mag je met eens of oneens antwoorden. Durf je dat aan?
Peter Bishoff: Ja.
[01:51] Stellingen over hotellerie en leiderschap
Jerry Helmers: Komt-ie aan, de eerste. In de hotellerie maak je carrière alleen als je privé ook offers durft te brengen.
Peter Bishoff: Ja, eens.
Jerry Helmers: Dus wie lang in hotels werkt leert automatisch mensen beter lezen.
Peter Bishoff: Ja, eens.
Jerry Helmers: Een goede hotelier moet eerst mensenmens zijn en daarna pas manager.
Peter Bishoff: Eens.
Jerry Helmers: Ik had meerdere stellingen genoteerd. Ik ga er nog eens even eentje uitpakken. Ik ben het toch wel heel erg met jou eens. Deze bijvoorbeeld. Liever een loyale medewerker die niet uitblinkt dan een topper die onrust brengt in het team.
Peter Bishoff: De loyale medewerker.
Jerry Helmers: Prima.
[02:51] Wie is Peter Bishoff?
Jerry Helmers: Peter, vertel wie je bent, hoe oud je bent, wat doe je nu? Om daar meteen even de context mee te schetsen en dan gaan we terug naar jouw jeugd.
Peter Bishoff: Ik ben nu 47 jaar, eigenaar van drie mooie hotels. Hotel Magnolia, Hotel Andante en Hotel Mú in Andorra. Ik ben in mijn jeugd begonnen met sporten. Een poging gedaan om heel goed te worden in Spanje.
Jerry Helmers: Maar dan over welke sport heb je het dan?
Peter Bishoff: Wielrennen.
Jerry Helmers: Wielrennen, ja ja. Een poging gedaan om heel goed te worden. Die poging is helaas mislukt.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Hoe zag dat eruit? Maar je bedoelt: je wilde profwielrenner worden?
Peter Bishoff: Oké.
Jerry Helmers: Waarom is dat niet gelukt dan?
Peter Bishoff: Niet goed genoeg zijn. Of niet hard genoeg gewerkt. Wel hard genoeg gewerkt. Daarom ben ik verder gekomen dan ik waarschijnlijk talenttechnisch had moeten komen. Maar uiteindelijk heb je ook talent nodig.
[03:50] Van topsport naar ondernemerschap
Jerry Helmers: Uiteindelijk heb je ook talent nodig. Maar heb jij nog met de grote namen uit de geschiedenis gekoerst gereden? Waar je dan waarschijnlijk van verloor of die kon je niet bijhouden?
Peter Bishoff: Ik zat het niveau daaronder.
Jerry Helmers: Dat heet tegenwoordig Pro Continental denk ik.
Peter Bishoff: Oké, maar is het dan een jongensdroom die in duigen is gevallen?
Peter Bishoff: Nee. Op een gegeven moment maak je een rationele keuze en dan ga je diezelfde inzet op een ander vlak gebruiken.
Jerry Helmers: Oké, maar goed. In je jonge jaren geprobeerd topsporter te worden, dat is niet gebeurd. Je vertelt dat je drie hotels hebt waarvan eentje in Andorra. Vertel nog eens even iets meer over jezelf, dat de luisteraar die nog nooit van jou heeft gehoord nog even wat meer context heeft.
Peter Bishoff: Naast mijn werk heb ik twee mooie kinderen, getrouwd. Ik loop hard waarmee ik mezelf nog een beetje fit hou en ja, werk is ook mijn hobby, dus dat houdt me bezig.
[04:42] Werk als hobby
Jerry Helmers: Is dat zo, werk is je hobby? Dat is toch altijd heel gevaarlijk als mensen dat zeggen?
Peter Bishoff: Laat ik het zo zeggen, ik hoop voor iedereen die werkt dat een stuk hobby is en dat dat stuk hobby de wat mindere kanten van het werk wel leuk houden.
Jerry Helmers: En het draaglijk houden.
Peter Bishoff: Ja, want het zit natuurlijk niet altijd…
Jerry Helmers: Elke baan heeft zijn plusjes en zijn minnetjes.
Peter Bishoff: Ja, zo is dat.
[05:02] Jeugd en gezin
Jerry Helmers: Even terug naar jouw jeugd. Uit wat voor gezin kom jij?
Peter Bishoff: Vader, moeder, twee zussen. Warm gezin. Nog allemaal compleet.
Jerry Helmers: Oké, dat is fijn. Dat kan al niet iedereen meer kunnen zeggen. Of iemand die 47 is, dan moet je ook nog even afwachten of die nog zijn vader en zijn moeder heeft.
Peter Bishoff: Ja, nog helemaal compleet. Mooi.
Jerry Helmers: Je woont zelf niet meer in Nederland.
Peter Bishoff: Ierland, heel warm land om in te wonen.
Jerry Helmers: Een warm land.
Peter Bishoff: Warm qua cultuur.
Jerry Helmers: Qua cultuur.
Peter Bishoff: Ja, helaas hebben ze wat meer regen, maar als je daar doorheen kijkt is het een warm land.
[06:02] Geen ondernemersfamilie
Jerry Helmers: Maar kom je uit een ondernemersfamilie?
Peter Bishoff: Nee. Mijn moeder werkte voor de overheid en mijn vader op projectbasis. En ondernemen is erin gegroeid bij mij. Waarschijnlijk ook door mijn sportachtergrond en gedrag dat je ook automatisch die kant op gaat. Want ondernemers zijn toch wel links en rechts wat eigenwijs.
Jerry Helmers: Eigenwijs of egocentrisch?
Peter Bishoff: Nou, ik denk dat dat wel verward wordt met elkaar heel snel. Het ene kan wel overkomen als het andere.
[06:29] De drang om te winnen
Jerry Helmers: Maar was je dan als jongetje ook al zo? Want hoe jong was je toen je met wielrennen begon?
Peter Bishoff: Ik wilde wel alles winnen.
Jerry Helmers: Je wilde wel alles winnen. Maar zeg je dan ook: voor een ondernemer moet dat gevoel ook hebben?
Peter Bishoff: Ja, want ondernemer… Laat ik het zo zeggen: de route die ik heb gevolgd ging niet vanzelf. En mensen kunnen misschien er wel ergens in rollen en normaal gezien hebben dat het vanzelf gaat, dat zou kunnen. Die route heb ik niet gehad. En dan betekent het wel dat je moet doen wat je moet doen om dat doel te bereiken wat je wil bereiken. Omdat dat doel niet vanzelf naar je toe komt.
[07:02] Discipline en topsport
Jerry Helmers: Nee, precies. Altijd zelf dus je verantwoordelijkheid nemen. Maar was je dan in die periode dat je nog hoopte om echt een profwielrenner te worden ook heel erg gedisciplineerd met eten en op tijd naar bed gaan? Heb je ook als puber alle feestjes gemist?
Peter Bishoff: Ja, ja.
Jerry Helmers: Hoe kijk je er nu dan op terug?
Peter Bishoff: Ik heb ze allemaal ingehaald.
Jerry Helmers: Je hebt ze allemaal ingehaald. Nou, je zei: je hebt ook twee kinderen. Ik weet niet wat voor ambities zij hebben, maar…
Peter Bishoff: Zijn ze nog te jong?
Jerry Helmers: Zijn ze nu nog te jong voor? Zitten ze nog niet in de puberleeftijd?
Peter Bishoff: Nee, ze kunnen vandaag vinden dat ze de hotels willen runnen en morgen brandweerman willen zijn.
[07:44] Schooltijd en studiekeuzes
Jerry Helmers: Waar heb je op school gezeten?
Peter Bishoff: In Amsterdam. Eerst op de MAVO, daarna heb ik de HAVO gedaan. En toen vond ik het nodig om… Ik heb één jaar nog hbo gedaan. Toen vond ik het nodig om sport op wereldniveau te worden. Toen ben ik gestopt. En op mijn 32ste ben ik toen…
Jerry Helmers: Oh, dan maak je best wel een sprongetje inderdaad.
Peter Bishoff: Ja, het niveau is hoger.
Jerry Helmers: Ongeveer vanaf je twintigste naar je 32ste. Maar heb je daar tussendoor dan her en der gewerkt of zo? Wat heb je dan gedaan?
Peter Bishoff: Ja, ik stopte met sporten vrij jong. Ik denk dat ik 25 was. En toen ben ik de horeca ingegaan. Op Mallorca spreek je natuurlijk een aantal talen als je in de sport hebt gezeten. En dan ben je een erg populaire werknemer.
Jerry Helmers: Is dat zo? In die contreien?
Peter Bishoff: In de gemiddelde Spanjaard sprak niet meer dan Spaans. Misschien wat gebrekkig Engels toentertijd. En je spreekt natuurlijk gewoon drie, vier talen als je rondgereisd hebt.
[08:38] De eerste stappen in de horeca
Jerry Helmers: Rondgereisd met het wielrennen. Ja, precies. Wat heb je er specifiek in de horeca gedaan? Waarom ben je niet op een kantoor gaan werken?
Peter Bishoff: Dat is eigenlijk toevallig zo erin gerold. Ik ben gestopt toen ik op Mallorca woonde met wielrennen. En ja, de enige baan die je dan kunt doen als je wat talen spreekt is horeca. En dan blijf je hangen.
Jerry Helmers: Maar was het dan een soort van noodzakelijk kwaad waar je uiteindelijk bent blijven hangen?
Peter Bishoff: Nee, want ik vond het wel heel leuk. En ik ben echt helemaal misschien wel op het leukste punt begonnen. Als propper op de boulevard.
Jerry Helmers: Propper op de boulevard?
Peter Bishoff: Ja, ja.
Jerry Helmers: In Mallorca?
Peter Bishoff: Ja, de vlotte babbel.
[09:20] Werken als propper op Mallorca
Jerry Helmers: Leg eens even uit aan de enkeling onder de luisteraars die niet weet wat een propper is.
Peter Bishoff: Nou ja, het is nogal plat. Eigenlijk vind ik de Spaanse benaming publicidad veel liever klinken. Dat is dat je eigenlijk reclame maakt.
Jerry Helmers: Ja.
Peter Bishoff: En dan probeer je eigenlijk mensen je horecazaak in te praten.
Jerry Helmers: Maar dan heb je het dus over wat denk ik iedere vakantieganger, zeker mensen die naar Kroatië, Griekenland, Spanje of Portugal gaan, herkennen. Je loopt op de boulevard ’s avonds en je wordt elke aangesproken.
Peter Bishoff: Ja, door vijfduizend mensen. En je kunt het op die manier doen en dat is heel saai. Want dan ben je gewoon een bandje aan het afspelen. Of je kunt een lokale VVV zijn en mensen van alles vertellen, helpen. En dan komen ze vanzelf wat bij je eten.
[10:06] Een andere manier van gasten aanspreken
Jerry Helmers: Oh, er schiet mij nu ineens iets te binnen. Zullen we eens doen alsof wij op de boulevard op Mallorca ergens… Jij staat daar te proppen voor een steakhouse. En ik loop voorbij met mijn halfdronken vrienden en jij gaat ons naar binnen proberen te kletsen.
Peter Bishoff: Tegen de tijd dat je halfdronken bent, ben je al voorbij het eten, dus dat wordt wat lastig.
Jerry Helmers: Ik vind het toch wel even leuk om dat zo twee minuutjes even te doen. Kijken of je mij overtuigt om naar binnen te gaan.
Peter Bishoff: Dat is meteen al de foute denkwijze. Ik probeer je niet te overtuigen om op dat moment naar binnen te gaan.
Jerry Helmers: Nou, dat is wel mijn ervaring met proppers hoor.
Peter Bishoff: Dat klopt ook. En dat is ook de negatieve ervaring. Daarom vind ik publicidad ook een beter woord. Want als ik er vol invlieg en je hebt nu geen trek en ik blijf doorduwen, jengelen, wat ze vaak doen, dan ga je nooit meer. Want je hebt aversie opgebouwd. Maar als ik zeg: waar wil je vanavond eten? Dan zeg jij bijvoorbeeld Chinees.
Jerry Helmers: Ja.
Peter Bishoff: Dan verwees ik mensen naar de beste Chinees van El Arenal.
Jerry Helmers: Oh?
Peter Bishoff: Want je hebt geen trek in steak. Dus waarom zou ik het proberen?
Jerry Helmers: Wat vond jouw baas daar dan van?
Peter Bishoff: Mijn baas vond het geweldig, want de tent zat uiteindelijk met die mensen vol.
Jerry Helmers: Je bedoelt de volgende avond of zo?
Peter Bishoff: Ja, omdat ze bij de Chinees gingen eten en heel blij waren. En dan zeggen ze: nou weet je, als die Chinees goed is, dan zal die tent van gisteren ook wel goed zijn.
[11:49] Geen opdringerige verkoper
Jerry Helmers: Nou, dan moet ik toch nog eens even oefenen, want bij deze boulevard-types roep ik altijd heel snel: no gracias, no gracias. Ik loop door.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Want dan heb je ook geen behoefte om dit te communiceren.
Peter Bishoff: Nee, maar dat is ook geen publicidad zoals we dat kennen uit de televisieseries. Dat is ook heel irritant. Als ik zelf op een boulevard rondloop en iemand staat met die pamfletjes klaar, dan loop ik er ook met een boog omheen.
Jerry Helmers: Maar is dat geen blokkade bij je om mensen aan te spreken? Want je moet toch altijd een beetje inschatten of mensen ervoor openstaan om aangesproken te worden.
Peter Bishoff: Ja, dus je moet ook heel snel kunnen inschatten. Je kunt zeggen: wil je bij mij eten? Of: hé, genieten jullie een beetje van jullie vakantie? Open vraag.
[12:31] Mensen helpen in plaats van verkopen
Jerry Helmers: Ja, en Nederlanders stonden die daar voor open? Of waren die juist de lastige gasten of de lastige passanten?
Peter Bishoff: Hun initiële reactie is natuurlijk altijd dezelfde. Want dan heb je weer een propper. Maar door je toonzetting, je vraagstelling, je aanpak, word je op een gegeven moment voor heel veel mensen gewoon hun plaatselijke VVV. Ze willen op een boottocht. Waar kan ik op een boottocht? Ik wil gaan fietsen. Waar kan dat?
Jerry Helmers: Maar jij kende dus dan in die zin ook meer dan alleen het plekje waar je stond te proppen.
Peter Bishoff: Ja, je woont daar natuurlijk. Dus je was ook echt de betrouwbare gids.
Jerry Helmers: Dat is wel een goede. Dus maar heb je daar dan, ik noem het even, jouw liefde voor de horeca ontdekt?
Peter Bishoff: Ja, je hebt hele leuke gesprekken op die boulevard. Het klinkt heel anders misschien dan wat mensen als beeld hebben van proppen, maar als je het goed doet heb je gewoon hele leuke gesprekken.
[13:34] Van boulevard naar hotellerie
Jerry Helmers: Een hele leuke tijd. Maar is dat dan de plek waar je de liefde voor de horeca hebt ontdekt?
Peter Bishoff: Ja. Toen ben ik op een gegeven moment achter de bar gaan werken en dan heb je nog meer leuke gesprekken. En toen ben ik verhuisd richting Kreta, heb ik hetzelfde gedaan. Toen kwam de financiële crisis en toen ben ik teruggegaan naar Nederland. Zo ben ik dan per ongeluk in de hotellerie gevallen.
Jerry Helmers: Als je het over de financiële crisis hebt, heb je het over de jaren 2008 en 2009?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Teruggekomen naar Nederland. Wat ben je toen meteen gaan doen in Nederland? Meteen de hotellerie in?
Peter Bishoff: Ik had een baan nodig.
Jerry Helmers: Oh, het was nog niet het moment dat je zelf iets ging overnemen?
Peter Bishoff: Nee, nee. Ik ben de hotelbaan begonnen in een kleine hotelketen, een familieketen. En daar allerlei verschillende rollen gehad.
[14:33] Onderaan beginnen in de hotellerie
Jerry Helmers: Dus eigenlijk de hele hotellerie. Maar ook daar weer onderaan begonnen?
Peter Bishoff: Barman, hotelbar. En verschillende rollen gehad. Op een gegeven moment wat meer verantwoordelijkheid gekregen. Tot de realisatie gekomen dat je met een HAVO en een grote bek uiteindelijk toch wel ergens tegen een plafondje aanloopt. Toen ben ik naar school gegaan, met steun van mijn vrouw, in Leeuwarden.
Jerry Helmers: Wat zei je nou, met steun van je vrouw?
Peter Bishoff: Ja, want je gaat natuurlijk wel gewoon naast je fulltime baan een hbo-opleiding doen.
Jerry Helmers: Ja, een duale opleiding.
Peter Bishoff: Ja, in Leeuwarden. Ik mag misschien een beetje reclame voor ze maken, want ik heb een geweldige opleiding gehad.
Jerry Helmers: Ga je gang. Je hebt het naar je zin gehad in Leeuwarden.
Peter Bishoff: Ja. Heel veel dingen geleerd die ik ook echt nodig had omtrent het menselijke aspect van management. Want topsport en de boulevard en het nachtleven zijn uiteindelijk wel gewoon een hele harde wereld.
[15:34] De eerste hotelovername
Peter Bishoff: Tijdens mijn opleiding, aan het einde, heb ik mijn eerste hotel kunnen kopen.
Jerry Helmers: Maar waar kwam dat geld vandaan? Verdient een barman dan zoveel? En je bent een opleiding aan het volgen. Of heb je een gefortuneerde echtgenote?
Peter Bishoff: Nee, letterlijk met de pet rondgegaan.
Jerry Helmers: Bij familie en vrienden?
Peter Bishoff: Ja, ook mensen die mee zijn gaan doen. Dus niet alleen als financierder, maar ook als deelnemer. Ik heb dus ook niet honderd procent van de aandelen.
Jerry Helmers: Oké. Maar dan koop je dus dat hotel.
Peter Bishoff: Ja, dat was het einde van de financiële crisis. Echt letterlijk. Want een week later ging het stijl omhoog in Amsterdam. Dus dat is het stukje geluk wat je nodig hebt als je erin vliegt.
Jerry Helmers: Misschien voelde je ook wel aan: die crisis zit zo diep, die kan niet meer dieper. Het kan alleen maar omhoog gaan.
Peter Bishoff: Nou, ik ben vrij lang bezig geweest met de overname. Dus dat was echt gewoon: die wil ik hebben.
[16:40] Risico nemen als ondernemer
Jerry Helmers: Maar zit dan toch dat lef hebben om risico te nemen in jou? Ook in topsport, als je wil winnen, moet je ook bepaalde risico’s in een koers nemen. Je was natuurlijk wielrenner.
Peter Bishoff: Je moet durven met 80 kilometer per uur naar beneden rijden. Dus dat is wel een soort van lef.
Jerry Helmers: Maar wat is dan de metafoor naar die stap om met de pet rond te gaan, geld op te halen en dan echt ook die aankoop te doen? Dat is natuurlijk best wel wat.
Peter Bishoff: Nou ja, vooral ambitie. Bewijzen dat je het kan. Bewijsdrang naar jezelf denk ik. Maar dat zit denk ik in elke sport. Ik ben meer gemotiveerd door mijn eigen uitdagingen dan dat andere mensen vinden dat ik hard kan fietsen of goed kan werken. Ik wil gewoon zelf bewijzen dat ik iets kan.
Jerry Helmers: Dat is op zich wel een van de anekdotes eigenlijk hoe het helemaal begonnen is. Want bij mijn oma’s verjaardag zei ik een keer dat mensen er helemaal niks van konden ondernemen.
Peter Bishoff: Ik had echt het idee dat als ik de mogelijkheid had om het zelf te doen, dat ik het veel beter zou kunnen.
Jerry Helmers: Oh, zo bedoel je.
Peter Bishoff: En toen zei mijn oom tegen mij: nou, dat gaan we toch samen proberen. En toen is eigenlijk het balletje gaan rollen.
[18:11] Samenwerken met zijn oom
Jerry Helmers: Maar was je oom al ondernemer?
Peter Bishoff: Nee.
Jerry Helmers: Maar die nam dus ook een gok.
Peter Bishoff: Nou ja, die werd waarschijnlijk geprikkeld door mijn brutale opmerking.
Jerry Helmers: En toen hebben jullie samen die investering gedaan.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Herinner je je dat moment nog? Dat je vertrekt bij de notaris, je hebt het koopcontract getekend. En dan ineens ben je toch van het ene op het andere moment ondernemer. En je hebt een ongelofelijke verantwoordelijkheid, want je wilt je investering gaan terugverdienen.
Peter Bishoff: Ja, dat was wel een realisatie inderdaad. Maar daar had ik weinig tijd voor, want het was een leeg hotel. Of leeg in de zin van: geen personeel, geen reserveringssysteem, helemaal niks dus. Dus je was 24 uur per dag bezig om een tent op te bouwen die überhaupt iets op de rit had.
Jerry Helmers: Dit was in Amsterdam?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Eén medewerker overgenomen?
Peter Bishoff: Dus letterlijk een heel rooster met één medewerker. Alle andere diensten waren voor mij.
Jerry Helmers: En dus zelf ook aan de receptie zitten, die telefoon aannemen.
Peter Bishoff: Letterlijk 24 uur. Nachtdiensten zelf doen, slapen boven de receptie.
[19:20] Ondernemen zonder vangnet
Jerry Helmers: Dat is misschien wel de remedie. Gewoon doen, dan heb je geen tijd om bang te zijn. Dat is heel interessant. Maar wat vond jouw vrouw daarvan?
Peter Bishoff: Die zei dat ik het moest doen. Die stond erachter, honderd procent.
Jerry Helmers: Hadden jullie toen al kinderen of nog niet?
Peter Bishoff: Nee, dat is een andere anekdote. De dag dat ik van de bank te horen kreeg dat ik de financiering kreeg, was ook de dag waarop wij tot de conclusie kwamen dat we ons eerste kind gingen krijgen. Dus dat is een hele bijzondere dag.
Jerry Helmers: Maar denk je dan niet: help, ik heb nu een enorme investering, ik heb een enorme schuld, ik moet het ooit gaan terugverdienen en een kind kost ook geld.
Peter Bishoff: Ja, wat kan je eraan doen?
Jerry Helmers: Maar toch.
Peter Bishoff: It’s a go with the flow.
Jerry Helmers: Maar ben je dan het type dat daar slapeloze nachten van heeft?
Peter Bishoff: Nee, toen niet. Maar je praat alweer over twaalf jaar geleden. Je bent wat jonger, wat wilder. En ja, what can you lose?
Jerry Helmers: Je gaat gewoon.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Het ergste wat je kan gebeuren is dat je failliet gaat.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Is dat ook een beetje jouw mindset?
Peter Bishoff: Nou ja, kijk, nu word je wat ouder. De risico’s die ik toen genomen heb, zou ik nu weer nemen op die leeftijd. Maar nu op mijn huidige leeftijd niet. Dus om weer 24 uur per dag in een hotel te gaan zitten om iets op te bouwen…
[20:49] Het eerste hotel opbouwen
Jerry Helmers: Want toen jij begon, dus je bent dat gaan opbouwen, je hebt één medewerker overgenomen. Maar je zegt: 24 uur in je hotel zitten. Je hebt nog geen middelen om bij wijze van spreken een nieuwe receptionist aan te nemen.
Peter Bishoff: Nee, het was letterlijk 24 uur. Nachtdiensten zelf doen, slapen boven de receptie.
Jerry Helmers: Ja, ik zie bijna voor me hoe je überhaupt in staat bent geweest om te zorgen dat jullie zwanger werden.
Peter Bishoff: Dat was voor het hotel.
Jerry Helmers: Ja, oké. Maar goed, dan zal je toch ook al wel je tijd daarin hebben geïnvesteerd. Je bent overal met de pet rondgegaan. Dat kost natuurlijk ook heel veel tijd.
Peter Bishoff: Ja, heel veel tijd. In dat jaar is heel veel tijd erin gestoken. Dus dat het doorging was eigenlijk meer een opluchting dan dat het angstig was. Je hebt er zoveel tijd in gestoken. Je wil niet last minute dat het dan afketst.
[21:38] Ondernemerschap en faalangst
Jerry Helmers: Ben je wel eens onzeker geweest dat het toch mislukt? We zeiden er net al van: het ergste wat je kan gebeuren is dat je failliet gaat. Maar dat wil je natuurlijk niet.
Peter Bishoff: Je bent altijd onzeker. Wijzen staat ook niet gelijk aan de kracht van ondernemerschap. Ik denk dat dat misschien wel een goede analogie is richting sport. Ik ken natuurlijk niet alle sporters, maar de sporters die ik kende hadden allemaal wel een zekere vorm van faalangst. En dan heb je twee opties: je bevriest van de faalangst of je gaat vechten. En daarom denk ik dat de meeste sporters intrinsiek gewoon veel meer trainen dan de rest.
Jerry Helmers: Maar je relateert het natuurlijk aan je eigen verhaal.
Peter Bishoff: Ja, en hetzelfde geldt voor ondernemers. Als je niet doet wat je moet doen om succes te hebben, dan ga je falen.
[22:30] Het businessplan
Jerry Helmers: Maar dan moet je toch ook wel weten waar je naartoe gaat. Want je bent toch wel met een soort van plan begonnen samen met je oom. Van: dit is wat wij willen bereiken over een aantal jaren.
Peter Bishoff: Het businessplan was ik ook heel erg trots op.
Jerry Helmers: Echt waar?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Wat zal er dan in dat businessplan hebben gestaan?
Peter Bishoff: Nou ja, je begint met de basis van je operatie. Maar dat moet je natuurlijk allemaal linken aan financiële resultaten en lange termijndoelen. En dat is ons heel goed gelukt in de documenten om alles met elkaar te connecten. Alle pilaren van het ondernemerschap.
Jerry Helmers: Hij is ook uitgekomen, beter zelfs.
Peter Bishoff: Toch? Daarom heb ik jullie naam genoemd.
Jerry Helmers: Maar er is natuurlijk ergens een punt vanaf het moment dat je bent gestart. Het kan toch niet meteen goed lopen?
Peter Bishoff: Dat is onze mazzel geweest. Dus daardoor konden alle cijfers die we hadden gebruikt in het businessplan meteen de vuilnisbak in, op een positieve manier.
[23:10] De eerste doelgroep en positionering
Jerry Helmers: Maar wat voor visie had je toen op wat voor soort gasten je graag wilde binden aan jouw hotel?
Peter Bishoff: Nou ja, we zaten in een hotel, dat lag bij het Vondelpark. Loopafstand van het Museumplein, loopafstand van het Leidseplein. Dus toentertijd was mijn doelgroep twee verdieners, kinderen de deur uit. Twee banen, dus wel wat te besteden.
Jerry Helmers: Ja, hoog segment.
Peter Bishoff: Middenhoog. En dan vooral op zoek naar authenticiteit in Amsterdam.
Jerry Helmers: Wat bedoel je daarmee?
Peter Bishoff: Een echte Amsterdammer achter de receptie die ze alles wijst waar ze heen kunnen gaan. Aandacht. Klein hotel, 23 kamers toentertijd. Dus de receptie had ook echt tijd voor de gast. Dat was ook onze USP. In plaats van bijvoorbeeld een heel goed hotel wat het Holiday Inn is. 500 kamers, inchecken, wegwezen.
Jerry Helmers: Dat wilde je per se niet zijn?
Peter Bishoff: Nou ja, op die plek zou dat niet werken. En met die prijsstelling en met dat soort pand. Dat is ook een authentiek Amsterdams pand. Echt een heel mooi pand zelfs. En bij die doelgroep sloeg het hotel ook heel goed aan.
[25:11] Cashless betalen in de horeca
Jerry Helmers: Onze partner Lightspeed doet marktonderzoek over allerlei horecagerelateerde onderwerpen. Iedere aflevering behandelen we een van de thema’s en zijn we benieuwd naar jouw visie daarop. Peter, in landen als Duitsland en Oostenrijk is het nog zeer gebruikelijk om in de horeca gewoon met cash te kunnen betalen. Veel meer dan in Nederland, waar het aantal locaties waar je juist niet met cash kunt betalen – card only – toeneemt. Wat is de reden waarom Nederland een card only-land wordt?
Peter Bishoff: Ik denk dat er twee belangrijke redenen zijn. Eentje is veiligheid. Zeker binnen hotels. Als je een weekomzet aan kamers en je hebt 300 kamers in de kluis liggen, dan word je wel een heel interessant doelwit voor criminelen. En ten tweede wordt het steeds moeilijker in Nederland om überhaupt geld af te storten. Het aantal geldautomaten, dropkluizen et cetera neemt zo snel af dat het voor ondernemers bijna onmogelijk is om veilig geld af te storten. Tenzij je weer zo groot bent dat je dat door een geldloper laat ophalen.
[26:25] Samenwerken met familie
Jerry Helmers: Je werkt nog steeds samen met je oom?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Hoe gaat dat, om met familie samen te werken? Want zijn jullie dan karakters die heel erg complementair aan elkaar zijn, dus die goed op elkaar aansluiten? Of zijn jullie juist ontzettend verschillend? Want het is natuurlijk ook best wat, met familie samenwerken.
Peter Bishoff: We zijn behoorlijk verschillend zelfs. En dat is onze kracht en onze zwakte. De kracht namelijk is dat je als team echt kan opereren in verschillende facetten van een businesscase of een project kunt tackelen. En de zwakte is natuurlijk dat je toch wel fundamenteel over sommige dingen anders nadenkt. En dat kan schuren.
Jerry Helmers: Kun je daar voorbeelden van geven?
Peter Bishoff: Nee, dat hou ik liever binnen het bedrijf.
Jerry Helmers: Oké, maar je hebt natuurlijk wel stevige discussies gehad.
Peter Bishoff: Ja, ja.
Jerry Helmers: Denk je dat het dan moeilijker is om met iemand stevig te discussiëren die familie is, ten opzichte van een stevige discussie met iemand tot wie je misschien toch wat meer afstand hebt?
Peter Bishoff: Ik denk wel dat je minder remming hebt, maar aan de andere kant ook weer meer mogelijkheden hebt om dingen eventueel te repareren.
[27:36] Spelregels binnen de samenwerking
Jerry Helmers: Hebben jullie spelregels voor een goede discussie? Of zijn jullie ook gewoon twee Amsterdamse jongens die het hart op de tong hebben?
Peter Bishoff: Hou daar maar op.
Jerry Helmers: Waarom wil je dat niet vertellen?
Peter Bishoff: Nou, officieel zijn er wel spelregels, maar op het moment dat het schuurt worden die dan wel eens overboord gezet.
Jerry Helmers: Ja, maar dat hoort er dan toch ook een beetje bij? Maar dat kunnen jullie wel van elkaar hebben? Is het dan ook agree to disagree op een gegeven moment, terwijl er toch een besluit genomen moet worden?
Peter Bishoff: Wat heel goed werkte in nieuwe projecten is dat we eigenlijk onze eigen gebieden hadden waarbinnen we een soort van vetorecht hadden. Mijn sterke kant was operationeel, HR, marketing, sales, de pricing van de kamers. Zijn achtergrond is accountancy, legal. Dus de layout van de samenwerking lag eigenlijk al als een blueprint klaar. En dan heeft hij wel een mening over de operatie, maar uiteindelijk ligt de eindbeslissing bij mij. Ik heb mijn mening over fiscale aspecten of interne legal-aangelegenheden, maar daar ligt de eindbeslissing bij hem. En dat is eigenlijk wel altijd zo geweest. Want anders krijg je overal een patstelling.
Jerry Helmers: Ja, dan kom je er niet uit.
[29:13] Hoofdpijndossiers voor hoteliers
Jerry Helmers: Dat is het dan toch lastig als je compagnon, je oom in dit geval, dan een besluit neemt. Je accepteert dat besluit, want dat is natuurlijk ook de afspraak die je hebt gemaakt hoe je samenwerkt. Maar dat het dan toch een beetje knaagt?
Peter Bishoff: Nee.
Jerry Helmers: Niet?
Peter Bishoff: Dat is een keuze die je maakt.
Jerry Helmers: Dat is een keuze die je maakt. Het zou niet goed zijn denk ik als je daar dan ook nog over gaat…
Peter Bishoff: Ik heb al genoeg hoofdpijndossiers.
Jerry Helmers: Hoteltechnisch?
Peter Bishoff: Ja, er is altijd wat in hotels.
Jerry Helmers: Wat is nu je grootste hoofdpijndossier?
Peter Bishoff: De btw-verhoging is natuurlijk geen feestje. Geen feestje. Je moet echt wel operationeel dingen efficiënter maken, ingrijpen om kosten te besparen. Ik geloof niet dat er veel hotels zijn die hem zo kunnen absorberen zonder dat ze hun werkwijze aanpassen.
[30:10] Steun van thuis
Jerry Helmers: Kun je hier ook over sparren met je vrouw? Want je vrouw werkt niet in de horeca.
Peter Bishoff: Nee, mijn vrouw is fysiotherapeut. Heel wat anders. En hartstikke leuk, moet ze ook vooral blijven doen. Maar ze heeft me altijd gesteund in het ondernemerschap. Ze komt zelf uit een ondernemersfamilie, dus ze weet wat er nodig is om succesvol te zijn. Ze heeft me dus ook altijd de vrijheid gegund, de vrijheid gegeven om al die uren en persoonlijke investeringen te doen in de hotels. Dus ja, daar spar ik graag mee meestal.
[30:49] De overheid als uitdaging
Peter Bishoff: Om terug te komen op de hoofdpijndossiers: dan ga ik toch wat politiek zeggen. De overheid is toch wel voor ondernemers een redelijk hoofdpijndossier.
Jerry Helmers: De lokale overheid en de landelijke overheid?
Peter Bishoff: Ja, helemaal als je in Amsterdam zit. Wij willen graag, en de collega’s die ik spreek ook, samenwerken met Amsterdam om toerisme te begeleiden. Kijk, wij zien ook dat Amsterdam druk is. We zien ook dat Amsterdam vies wordt. Maar is een idioot hoge toeristenbelasting waarmee je de toeristen naar Zaandam jaagt, die dan alsnog de trein pakken naar Amsterdam, de oplossing? Daar kunnen we natuurlijk een hele lange discussie over voeren met Amsterdam. Zij hebben die keuze gemaakt. Maar dat zijn wel dingen waar wij als hotel mee moeten dealen. Want als jij twaalf procent bovenop de prijs betaalt die wij vragen, verwacht jij nog steeds van mij dat ik die kwaliteit lever. Want jij ziet op Booking.com 150, 200 euro staan en jij wil gewoon die kwaliteit hebben. Dat tegenwoordig 33 procent daarvan richting de overheid en de lokale overheid gaat, dat is niet jouw probleem als gast.
[32:06] Wel of niet vechten tegen beleid
Jerry Helmers: Ben je dan ook een beetje een knokker? Zit je dan regelmatig in overleg met de gemeente Amsterdam? Of ben je aangesloten bij lokale platforms die jullie vertegenwoordigen richting de gemeente Amsterdam?
Peter Bishoff: Nee, ik ben eigenlijk niet in overleg met de gemeente. En het heeft er ook mee te maken dat de keren dat ik ooit in overleg ben geweest met gemeentes, ik me daar gehoord voelde en daarna doen ze alsnog wat ze willen. Dus die energie besteed ik liever aan dingen die ik wel kan aanpassen binnen mijn cirkel.
Jerry Helmers: Maar waarom zit dan daar niet de wil om te knokken? Want je wilt toch ook opkomen voor je eigen belang?
Peter Bishoff: Nou ja, kijk, ik ga ook niet tegen Mike Tyson knokken.
Jerry Helmers: Maar je kan Mike Tyson misschien wel verrassen.
Peter Bishoff: Ja, met een kans van één op duizend. Dan besteed ik het liever aan dingen die wel realistisch zijn. Waarvan je zeker weet dat dat misschien wel resultaat oplevert.
Peter Bishoff: Ja, als een overheid gewoon beslist: we gaan het gewoon zo doen. Natuurlijk doe je online wat reacties en je sluit je aan bij eventuele petities. Je hebt Koninklijke Horeca Nederland die in het geval van de btw enorm veel energie erin gestoken heeft. Net als van ABN AMRO, Stef Driessen die onderbouwd tegengas heeft gegeven. Daar sluit je je bij aan en dan hoop je maar het beste ervan. Maar recente dossiers hebben de overheid ook doorgedrukt wat ze vonden. Ondanks dat de belangenverenigingen toch wel aantoonden dat het geen goed idee was. Dus dan kun je beter voorbereiden op wat ze dan gaan doen.
[33:44] Zorgen over de btw-verhoging
Jerry Helmers: Maar lig je er dan toch niet wakker van?
Peter Bishoff: Nou, de btw-verhoging is wel een hoofdpijndossier geweest. Ik denk voor al mijn collega’s.
Jerry Helmers: Dat vermoeden heb ik ook wel. Met alle mensen die ik in de hotellerie spreek worden die daar niet altijd even blij van. Want je ziet ook de prijzen omhooggaan. De tarieven van hotelkamers. Dat is echt ongelooflijk.
Peter Bishoff: Je hoeft geen wiskundige te zijn dat als de gemiddelde marge van een hotel netto minder dan 12 procent is, dat als er dan – snel rekenen – 12 procent van de bruto omzet extra wordt ingehouden, dat je ergens op nul uitkomt.
Jerry Helmers: Nee, daar hoef je geen wiskundige voor te zijn.
[34:20] Een tweede hotel openen
Jerry Helmers: Je hebt op een gegeven moment een stap gemaakt naar meer hotels. Want je voelde al redelijk snel aan met je compagnon, met je oom, dat dat best wel ging werken daar in Amsterdam bij het Vondelpark wat jullie hebben opgestart. Wanneer kwam dan het besluit om een tweede hotel te openen? Want ook dat is dan weer een nieuwe stap toch?
Peter Bishoff: Eigenlijk was dat dus net als al mijn andere stappen ook een beetje per ongeluk. Want ik was gewoon rustig aan het werk in Hotel Atlas waar ik begonnen ben. En ik werd gebeld door een makelaar. En die zei: ja, het hotel op de hoek – letterlijk de andere hoek – staat te koop. En als jullie het binnen een korte tijd kunnen regelen, dan willen we met jullie dealen.
Jerry Helmers: Oh, onverwacht telefoongesprek.
Peter Bishoff: Ja. En ik had wel links en rechts mijn voelsprietjes uitgegooid. Dus onverwachts, ja… the timing.
[35:17] Steun van zijn vrouw
Jerry Helmers: Maar is dat dan ook weer wat je opnieuw met je vrouw overlegt? Van: moeten we deze stap maken?
Peter Bishoff: Ja, maar die heeft overal achtergestaan zakelijk. Dus dat waren hele makkelijke overleggen.
Jerry Helmers: Misschien ook omdat jij het goed hebt uitgelegd.
Peter Bishoff: Dat zou kunnen. Maar ook misschien met haar achtergrond uit een ondernemersfamilie begrijpt ze gewoon wat de route is.
Jerry Helmers: Heb jij ooit gedacht – het is wel een heel erg privévraag die ik nu ga stellen – als het ooit mislukt, mijn ondernemersavontuur, hebben we in ieder geval nog het inkomen van mevrouw?
Peter Bishoff: Zeker in het begin was dat zo. Mijn vrouw werkte naast Atlas, ik had geen inkomen.
Jerry Helmers: Je had geen inkomen.
Peter Bishoff: Nee.
Jerry Helmers: Had je het – dat is een puur hypothetische vraag – had je het dan ook gedaan?
Peter Bishoff: Nou ja, het feit dat je een inkomen hebt gezamenlijk, dat maakt een beslissing wel makkelijker. Was ik misschien vrijgezel geweest, was ik er misschien sowieso ingevlogen. Was het ook misschien gelukt? Misschien wel. Maar de hulp van mijn vrouw is wel onmisbaar geweest.
Jerry Helmers: Het is toch ook fijn om een beetje morele steun te hebben. Want als je het gevoel hebt dat als je ’s avonds thuiskomt dat je daar ook nog een discussie moet voeren…
Peter Bishoff: Nee, dan word je ook niet gelukkig van.
[36:42] Uitbreiding naar Scheveningen
Jerry Helmers: En toen kwam er een derde hotel. Was dat het hotel in Andorra?
Peter Bishoff: Nee, dat is het in Scheveningen.
Jerry Helmers: In Scheveningen. Vertel die stap eens. Want hoe kom je natuurlijk ook in Andorra en je woont in Ierland? Daar ben ik ook wel erg nieuwsgierig naar, hoe dat zo in jouw leven is gelopen.
Peter Bishoff: Wij gingen goed met de twee hotels in Amsterdam. En toen hebben we eigenlijk een risicoanalyse gemaakt. Als we dan een derde hotel gaan doen in Amsterdam, dan zitten we wel in één markt. Toentertijd waren terroristische aanslagen nogal een hot item in Europa. Je had Madrid net gehad, Londen. Dan ga je toch kijken: Amsterdam is ook een hotspot. Stel dat er iemand een bom gooit op de Dam, dan heb je wel een probleem.
Jerry Helmers: Ja, zeker.
Peter Bishoff: Dus toen zijn wij buiten Amsterdam gaan zoeken. Hebben we ook weer de voelspriet eruit gezet. Want het is niet alsof je een broodje kaas koopt en denkt: die wil ik. En dan wordt er iets aangeboden en dan ga je de businesscase bekijken. En die voelde goed. En toen zijn we daar aan de gang gegaan.
[37:42] Van Amsterdam naar Andorra
Jerry Helmers: Maar ook nog naar het buitenland daarna.
Peter Bishoff: Ja, dat is weer een paar jaar later. We hebben Atlas tussendoor verkocht. Ook weer een bewuste keuze. Want twee hotels in Amsterdam – dat hebben we in de corona meegemaakt – is ook weer een risico. Want Amsterdam werd het hardst geraakt van heel Nederland. Scheveningen beet het nog best aardig tijdens corona eigenlijk. We wilden weer een andere markt in. Toen kwam de keuze van: wat is de juiste markt?
Jerry Helmers: In Nederland verdien je geld in de zomer, maar in de winter verdien je niet zoveel geld.
Peter Bishoff: Het is niet dat ik weet – behalve onze snelwegvrienden Van der Valk – die zullen het hele jaar door ongeveer hetzelfde doen. Die hebben veel zakelijke events. Maar dat is een aanname van mij. Dus als je in de winter wat wil verdienen, dan zul je naar een skiresort moeten.
Jerry Helmers: Dan denken de meeste mensen aan Oostenrijk of Zwitserland.
Peter Bishoff: Nou, daar heb ik ook gekeken. Maar dat is zo stervensduur vastgoed dat ik 130 moet worden om het ooit terug te verdienen. Dus dat gingen we maar niet doen. En toen kwam Andorra om de hoek.
[39:03] Werken in Andorra
Jerry Helmers: In Andorra?
Peter Bishoff: Ja. In een skiresort.
Jerry Helmers: Dus dan ga je daar naartoe. Je sprak natuurlijk al Spaans. Volgens mij spreken ze in Andorra ook Catalaans, Frans. Dat is een beetje een mix volgens mij toch?
Peter Bishoff: De officiële taal is Catalaans. Alles wat je daar doet met de overheid, personeel, leveranciers, is in het Catalaans. Die taal ben ik niet machtig. Maar als je Spaans spreekt en ze schrijven het, kom je al een klein stukje de goede weg op. Maar iedereen spreekt Spaans. Op straat wordt dat eigenlijk door iedereen geaccepteerd. Je hoeft dan niet te vragen zoals je in Nederland moet doen: kun je wel Engels? Nee, je kunt gewoon Spaans spreken. Dus dat was op zich taalkundig best een makkelijke overgang.
Jerry Helmers: Maar cultureel? Want je moet uiteindelijk ook samenwerken.
Peter Bishoff: Ja, maar in Andorra heb je wel de Andorrese cultuur. Je hebt wat Andorrezen, maar de helft van het land is eigenlijk eerste of tweede generatie buitenlander. Dus heel veel Zuid-Amerikanen, Portugezen, Spanjaarden. Dus de cultuur lijkt in die zin heel veel op Mallorca. Het is toch gewoon een eiland eigenlijk met verschillende culturen. Op Mallorca sprak je eigenlijk ook met iedereen verschillende talen door elkaar. Wist je het woord niet in het Duits, zei je het in het Engels of in het Spaans en iedereen verstond je toch wel. En dat idee heb ik in Andorra eigenlijk ook een beetje. Dat het eigenlijk een soort van eiland is.
[40:38] Waarom Ierland?
Jerry Helmers: Het ligt in de bergen.
Peter Bishoff: Het heeft twee ingangen.
Jerry Helmers: Het heeft twee ingangen, klopt. Maar je woont in Ierland intussen.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Dat is dan ook wel weer een verrassende stap geweest.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Waarom Ierland?
Peter Bishoff: Zonder alle Nederlanders die Nederland geweldig vinden tegen hun schenen te schoppen: ik pas beter bij een eilandcultuur denk ik.
Jerry Helmers: Echt waar?
Peter Bishoff: Ja. Het is toch een andere soort cultuur. Niet per se beter, anders.
Jerry Helmers: Maar wist je dat van tevoren, dat het beter bij jou zou passen? En je moest ook je vrouw toch overtuigen?
Peter Bishoff: Die is Ierse.
Jerry Helmers: Oh, die is Ierse.
Peter Bishoff: Ja, die vond het niet erg om terug te gaan. Die heeft voor mij zestien jaar in Nederland gewoond.
Jerry Helmers: Dus nu is het een soort deal?
Peter Bishoff: Noem het een deal. Laat een heleboel verklaren. Ik heb zelf op Mallorca gewoond, Kreta gewoond. Andorra is eigenlijk ook een vorm van eiland. Ik ga daar wel goed op, op die cultuur.
[40:50] Hotels runnen vanuit het buitenland
Jerry Helmers: Ik vraag me af hoe je dan hotels runt vanuit een ander land. Je moet toch ook regelmatig on spot zijn?
Peter Bishoff: Ik vlieg ook best veel. De PETA zullen niet zo heel blij met me zijn. Want ik vlieg denk ik 40 tot 50 keer per jaar. Maar het runnen zelf… Je krijgt een wijziging in visie. Als je zelf rondloopt in de hotels en je ziet tien pakken suiker staan die niet besteld hadden moeten worden, dan zeg je: stuur maar weer terug. En je zit zelf overal bovenop. Nu krijg je meer te maken met dat je mensen op output gaat beoordelen. Oké, ik heb een manager in Nederland en eentje in Andorra en die moet een bepaald resultaat op tafel leggen. En als die dan besluit dat de vorken rechts moeten liggen en de messen links, bij wijze van spreken, ja dat zal ik moeten loslaten. Dat level van management kan en wil je ook niet meer doen.
Jerry Helmers: Kun je dat loslaten?
Peter Bishoff: Dat was wel even slikken. Maar wederom: je doet weer wat je moet doen om te bereiken wat je wil.
[42:05] Van operationeel naar strategisch ondernemen
Peter Bishoff: Kijk, als je die sportachtergrond hebt, dan ben je wel bezig met je eigen details. Het zijn natuurlijk minimale marges, marginal gains. Maar we hebben in het begin ook wat fouten gemaakt met mensen aantrekken die dus ook niet geschikt waren voor die managementvorm. Dan ga je natuurlijk alle kanten op. Maar ja, dit is weer een nieuwe leerweg voor jezelf ook. Dus het is ook heel interessant. Want je gaat het bedrijf toch op een hele andere manier bekijken. Want eerst ben je natuurlijk zelf helemaal in de operatie. Je bent echt bezig met: die tafels moeten daar staan, zo moet het gedekt worden, die fles wijn wil ik daar hebben geplaatst en de bedden moeten zo staan. Of moeten recht staan of uit elkaar. Je gaat meer focussen op de grotere bedrijfskundige lijnen. Waar wil ik eigenlijk met mijn bedrijf naartoe? Welke resultaten wil ik behalen met mijn bedrijf? Dan ga je je bezighouden met benchmarking, best practice benchmarking, wat doen andere hotels? Dus wat verwacht ik eigenlijk van mijn managers dat zij ook doen. Dat is dan wel heel leuk en interessant. Ik heb daar gevoelsmatig wel wat affiniteit mee, met cijfers. En dan ga je bezig met echt langetermijndoelstellingen en die bespreken met je management en ook samen behalen. Dus ook niet in de zin van: je gooit het over de heg en je zegt tegen die manager nou ja succes ermee, ik zie je in januari 2027 wel weer. Nee, je gaat dan samen met hun in gesprek van: hoe gaan we dat doen?
[44:11] Duurzaamheid en energiebeheer
Peter Bishoff: Je hebt de energietransitie. Energie wordt natuurlijk heel duur. Dus dan willen we het energiegebruik in de hotels voor sustainability naar beneden brengen. Nou, ik heb me dan verdiept in weersafhankelijke thermostaten. Weet je dat je eigenlijk je kachel gewoon uitstaat als het 19 graden buiten is? Mensen kunnen wel draaien wat ze willen, maar er gaat gewoon niets gebeuren. Nou ja, als jij 150 kilowatt aan vermogen hebt draaien en die doet in de zomer niks, dan praat je over een serieus bolletje gas. En dan gaat je manager zich bezighouden met sensoren in een badkamer. Iedereen in een hotel laat het licht van de badkamer branden. Ongelooflijk. Ze laten allemaal de kachel aanstaan en het licht van de badkamer branden.
Jerry Helmers: Alsof het niks kost.
Peter Bishoff: Alsof het niks kost. Het kost natuurlijk ook in feite niks. En dan ben je samen bezig, ondanks dat het hun doelstellingen zijn, ben je samen bezig om die doelstellingen te bereiken. Vanuit mijn rol, vanuit hun rol.
[45:11] Mensen vertrouwen en delegeren
Jerry Helmers: Kun jij dan wel makkelijk delegeren?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Hoe ontdek je dat je iemand kunt vertrouwen? Zo wil ik de vraag stellen.
Peter Bishoff: Dat is die mensenkennis vanuit een van jouw stellingen. Die wordt langzaam steeds beter. En je hebt het ook nog wel eens mis. Dat is natuurlijk ook gebeurd in de beginfase van de multi-unit. En uiteindelijk weet je ook gewoon wat voor manager je dan nodig hebt. Eentje die niet op mij lijkt, want die hebben we al.
Jerry Helmers: Ja, dat ben je zelf.
Peter Bishoff: Dat ben ik zelf. Maar vooral eentje die dus ook die details goed kan invullen. En zich daar ook intrinsiek mee bezighoudt.
[45:53] Waarom Ierland beter past
Jerry Helmers: Je hebt het zo te zien goed op orde. Nog één vraag wil ik toch weten: waarom ben je naar Ierland verhuisd?
Peter Bishoff: Zonder alle Nederlanders die Nederland geweldig vinden tegen hun schenen te schoppen: ik pas beter bij een eilandcultuur denk ik.
Jerry Helmers: Echt waar?
Peter Bishoff: Ja, het is toch een andere soort cultuur. Niet per se beter, anders.
Jerry Helmers: Maar wist je dat van tevoren, dat het beter bij jou zou passen? En je moest ook je vrouw toch overtuigen?
Peter Bishoff: Die is Ierse.
Jerry Helmers: Oh, die is Ierse.
Peter Bishoff: Ja, die vond het niet erg om terug te gaan. Die heeft voor mij zestien jaar in Nederland gewoond.
Jerry Helmers: Dus nu is het een deal?
Peter Bishoff: Noem het een deal. Dat verklaart een heleboel. Ik heb zelf op Mallorca gewoond, Kreta gewoond. Andorra is eigenlijk ook een vorm van eiland. Ik ga daar wel goed op, op die cultuur.
[46:48] Momenten die zijn bijgebleven
Jerry Helmers: Welke anekdote zou je nog met ons kunnen delen? Iets dat je nooit zult vergeten als je ooit stopt in de hotellerie? Misschien een hele vervelende gebeurtenis of juist een hele blijde, leuke gebeurtenis. Wat is iets wat we bij wijze van spreken ooit op jouw crematie of begrafenis zouden mogen vertellen? Iets dat invloed heeft gehad op je verdere vorming als mens.
Peter Bishoff: Het slapen in Atlas, het allereerste hotel. Dat was echt letterlijk gewoon kamperen op mijn eigen werk. 24 uur per dag. Nou ja, wat ik net aangaf. Daarom zei ik al: we gaan langzaam door mijn anekdotes heen door het gesprek. Het feit dat ik op dezelfde dag te horen kreeg dat ik een hotel kocht en dat we een kind kregen. Dat was wel een serieus positieve dag. Ook een hele negatieve ervaring gehad. Helaas gebeurt dat ook in hotels. Iemand die een poging heeft gedaan tot zelfmoord. Gelukkig was ik zelf in het hotel aanwezig en kon ik mijn collega’s daarin ondersteunen.
Jerry Helmers: Maar jullie hebben zelf die persoon gevonden?
Peter Bishoff: Diegene leefde nog en is geloof ik ook blijven leven.
Jerry Helmers: Ach, nou ja, gelukkig.
Peter Bishoff: Maar er was wel een heleboel bloed bij betrokken, dus dat was niet zo fijn. Wat wel helpt is als je in het nachtleven hebt gewerkt, dan kom je allerlei rare mensen tegen, rare situaties. Dus gelukkig leer je te handelen en daarna te schrikken.
Jerry Helmers: Maar bedoel je dan ook dat je daar toch afstand van kan nemen?
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Je onthoudt het, je weet dat je het hebt meegemaakt, je vindt het vreselijk dat het is gebeurd. Maar toch belast het jou niet?
Peter Bishoff: Nee. Zolang het niet mijn familie is of mensen waar ik heel veel om geef. Het is iemand zijn eigen keuze geweest.
[48:46] Drie ondernemerstips
Jerry Helmers: Zullen wij tot slot in deze podcast misschien – ik overval je ermee – drie goede ondernemerstips geven? Deze podcast wordt redelijk breed beluisterd. Daar zitten misschien ook jonge meiden, jonge jongens bij die ooit de ambitie hebben, of nu de ambitie hebben, om ooit iets in de hotellerie te gaan doen. Of misschien ook op zoek zijn naar het lef om gewoon van de ene op de andere dag een hotel te kopen en daar iets van te maken. Heb je drie prikkelende tips waar ze iets mee kunnen?
Peter Bishoff: Twee tips hebben we denk ik al zijdelings aangestipt. Die zijn namelijk ook de rode draad geweest in waar ik nu sta. Je moet doen wat je moet doen om te bereiken wat je wilt bereiken.
Jerry Helmers: Heb je het dan over doorzettingsvermogen?
Peter Bishoff: Ja. Er komen heel veel mensen binnen op de arbeidsmarkt die het woord nee of inzet niet kennen. En ik ben van mening dat dat niet de route is naar succes.
Jerry Helmers: Duidelijk. Doorzettingsvermogen. Tip één. Tip twee?
Peter Bishoff: Je moet altijd bezig zijn met verbeteren. Als het niet jezelf is, dan wel met systemen waar je mee werkt. Zeker nu natuurlijk in het AI-tijdperk. Ik ben er heilig van overtuigd dat net als in de sport: sporters worden steeds beter, maar blijven eigenlijk ten opzichte van hun peers net zo goed.
Jerry Helmers: Ja, omdat iedereen op zoek is naar dezelfde faciliteiten.
Peter Bishoff: Ja. En op het moment dat jij dus letterlijk net zo goed blijft als bedrijf en de rest van de bedrijven verbeteren wel door, dan zul je uiteindelijk wegvallen.
Jerry Helmers: Tip twee: altijd op zoek naar verbetering. En heel concreet zou dit al kunnen zijn: verdiep je echt in AI?
Peter Bishoff: Nou ja, kijk, we zijn nu in het tijdperk aanbeland dat computersystemen de telefoon kunnen opnemen. En als bedrijf zijnde moet je daar wel mee bezig zijn. Zeker wederom onze overheid als onbetrouwbare partner. Die kosten moeten ergens vandaan komen.
[51:03] Zuinig ondernemen
Jerry Helmers: Heb je nog een derde afsluitende ondernemerstip?
Peter Bishoff: Misschien wel de meest belangrijke voor een ondernemer in mijn ogen: zuinig zijn.
Jerry Helmers: Zuinig zijn.
Peter Bishoff: Ja. Je kunt wel rondrijden in een Lamborghini van 350.000 euro. Maar dan kon je ook je hele bedrijf voor de komende tien jaar mee futureproof maken.
Jerry Helmers: Daarmee bedoel je dat jij ook gewoon in een DAFje of een kleine Honda Civic bent begonnen?
Peter Bishoff: Ik rijd nog steeds in dezelfde auto rond als die ik had toen ik Atlas kocht.
Jerry Helmers: Dat zegt dan iets over jou. Misschien dat deze laatste zin die je uitspreekt voordat we zo naar je 90 seconden commerciële spreektijd gaan, alles over jou zegt: blijf jezelf.
Peter Bishoff: Ja.
[51:45] Oproep aan nieuw personeel
Jerry Helmers: Ik zei het al: 90 seconden commerciële spreektijd. Ik ga mijn mond houden. Ben je klaar voor je 90 seconden?
Peter Bishoff: Mijn 90 seconden gaan dan niet commercieel over het aantrekken van gasten, wat uiteraard natuurlijk wel ook gewenst is. Maar meer over het aantrekken van personeel dat heel graag wil leren, meegroeien met de 3B Horeca Groep, opleidingen wil genieten die wij ook faciliteren. Dus als mensen zich door deze podcast geroepen voelen, zou ik zeggen: neem contact met mij op. Ik heb geen 90 seconden gevuld, maar ik ga het er echt bij houden.
[52:53] Afsluiting van de podcast
Jerry Helmers: Nou, zo zijn we dus heel erg snel door het slot van deze podcast. Je bent zuinig, dat zei je al inderdaad. Want je had 90 seconden, je hebt het in ongeveer 30 seconden gedaan. Als een soort van personeelspitch, zo zou ik het willen noemen. De arbeidsmarkt is natuurlijk wel een uitdaging.
Peter Bishoff: De arbeidsmarkt is een uitdaging. Dat heeft natuurlijk meerdere oorzaken, maar daar moeten we het ook mee doen.
Jerry Helmers: Ja precies. Kunnen we misschien nog eens een keer een aparte special over doen? De arbeidsmarkt en de hotellerie.
Peter Bishoff: Ja.
Jerry Helmers: Was het leuk deze podcast om hier in de studio te zijn?
Peter Bishoff: Ja, het was leuk kennismaken met jou Jerry.
Jerry Helmers: Heb ik jou een beetje uit je comfortzone gehaald met wat persoonlijke vragen?
Peter Bishoff: Nee, je hebt het netjes binnen de schutting gehouden.
Jerry Helmers: Ik heb af en toe wel een poging gewaagd, maar dat lukt dan toch weer niet. Maar volgens mij wist jij dondersgoed wat je wel en wat je niet wilde zeggen. Maar dat is prima. Dat is toch ook ondernemers-eigen om exact te weten wat je wel of niet wilt vertellen. Dus daar kan ik alleen maar een compliment voor geven. Nee Peter, ik vond het hartstikke leuk dat je hier in de studio bij me op bezoek was. Wie weet gaan we elkaar nog een keer treffen, misschien over een paar jaar. Dan ben ik benieuwd welke volgende stappen je hebt gemaakt.
Peter Bishoff: Een podcast over een ander onderwerp.
Jerry Helmers: Een podcast over een ander onderwerp. Of misschien wil je dan nog een speciale podcast voor de gemeente Amsterdam maken, dat die eens een keer naar jou zouden moeten luisteren.
Peter Bishoff: Dat zullen ze me niet in dank afnemen denk ik.
Jerry Helmers: Voor nu veel dank. Ook de luisteraars, dank voor het luisteren naar deze aflevering van Hotelvak, de podcast. Mijn naam is Jerry Helmers. Ik was en ben vandaag jullie presentator. Projectmanager is Daniël Bundel. En Hotelvak, de podcast is mede mogelijk gemaakt door Louwers Mediagroep. Tot de volgende keer.
Voice-over: Vind je dit een leuke podcast en wil je geen enkele aflevering missen? Klik dan op het plusje om ons te volgen.
Nederlands 
English (UK)