Grenzeloze gastvrijheid aan de Turfroute

Van herberg voor schippers naar boetiekhotel

In de Friese gemeente Opsterland ligt heerlijk aan het water midden in het centrum van Gorredijk het Boetiekhotel en Grand Café De Turf. Sinds 1 mei 2026 is het Grand Café open. Het hotel verwacht in de zomer van dit jaar haar eerste gasten te mogen ontvangen. Nynke Kamstra-Broersma en haar partner Niels runnen voor het eerst samen een horecabedrijf. Met hulp van lokale ondernemers en verschillende adviseurs hebben ze op deze historische plek een nieuw leven weten in te blazen. Een plek waar vroeger al de schippers en andere reizigers aanmeerden voor een hapje, drankje en om te overnachten.

Het geheel gerenoveerde pand ligt aan de Opsterlandse Compagnonsvaart, dat speciaal voor het vervoer van turf is gegraven. Door de winning van turf is het 16e -eeuwse dorp Gorredijk ontstaan gelegen aan de zogenaamde Turfroute. Er is een grote en kleine route, de kleine blijft voor een groot gedeelte in Friesland terwijl de grote van bijna 200 kilometer ook langs Drenthe en Overijssel gaat. Tegenwoordig vooral bekend als toeristische route die je zowel varend als op de fiets kunt ervaren. Turf was een van de belangrijke warmtebronnen in die tijd. De kachel werd ermee opgestookt. Turf komt oorspronkelijk uit de veengebieden, daar wordt het gestoken en vervolgens via het water vervoerd naar andere delen van het land. Het is een historische plek heerlijk aan het water, waar je nog steeds genietend van je drankje de bootjes voorbij ziet varen.

Van vleermuizen en gierzwaluwen naar hotelgasten

Tijdens de verbouwing van het pand lopen de jonge ondernemers tegen verschillende zaken aan. In het pand voelden vleermuizen en gierzwaluwen zich meer dan welkom, door deze ‘gasten’ loopt de verbouwing vertraging op. Volgens ecologisch onderzoek moeten deze beschermde diersoorten een nieuw onderkomen krijgen. Naast de verbouwing tot boetiekhotel worden er ondertussen ook speciale kastjes voor deze dieren in de omgeving opgehangen. 

In Gorredijk en de dorpen eromheen gonzen de verhalen over De Turf. Verschillende teams bestaande uit lokale ondernemers denken mee over het interieur, de branding en het schilderwerk. Midden in de verbouwingshectiek gaat de telefoon van Nynke, een lokale chef-kok aan de lijn. Hij is nieuwsgierig en  wil graag een kijkje nemen. Het is gelijk een klik, hij denkt en brainstormt een heel jaar lang mee over de inrichting voor de keuken en de kaart. Alles gaat op blindvertrouwen en dat is zo mooi aan deze omgeving. Geen dikke contracten, maar gewoon jouw woord. Als je hier iets afspreekt met elkaar dan gebeurt het ook. Dat is natuurlijk iets anders met een partij als Heineken, die meedenkt en het beste baradvies geeft. Maar alles voor het beste resultaat.

Spannende tijd

Begin januari is het aanleggen van het terras de grootste uitdaging. Hoe gaat het stel dit laten aanleggen, zodat het rolstoelvriendelijk is? Tegelijkertijd moeten ze ook nog nadenken over een oplossing om een gigantisch hoogteverschil van zeventig centimeter te overbruggen. Het doel is om vanuit de zaak naar het terras alles gelijkvloers te hebben. Op 1 januari is er nog steeds geen groen licht vanuit de gemeente, terwijl 1 mei 2026 de opening gepland staat.  Hoe ga je het doen? Je bent op dat moment afhankelijk van andere partijen, de juiste tekeningen en oplossingen. Pas acht weken voor de opening is er een akkoord. De knop gaat om, we moeten gewoon open op 1 mei. Dat lukt!  De verbouwing van het boetiekhotel loopt wel uit, helaas redden ze het niet om eind mei de eerste hotelgasten te mogen ontvangen. Achteraf gezien is het niet erg geeft Kamstra-Broersma nu toe. Zo kan ze zich in de drukke maand mei volledige focussen op het Grand Café. 

Lekker lokaal

Bij De Turf staat lekker genieten voorop. De gasten kunnen hier het knapperig, versgebakken brood en de heerlijke taartjes proeven van de plaatselijke banketbakker De Bakkers van Verloop. Een stukje kaas van kaasboerderij De Gelder uit Tijnje is misschien wel iets duurder, maar vooral veel lekkerder en tegelijkertijd ook een mooi verhaal dat je enthousiast wilt doorvertellen aan de gasten.

De koeien lopen vrolijk rond te grazen in de Friese wei. Trots op de regio. Je kunt elkaar versterken, door samen te werken en mensen langer te houden in Gorredijk. Hoe mooi is het als door de opening van het hotel de lokale ondernemers ook meeliften en dat het prachtige museum ook meer bezoekers trekt? Bij De Turf willen ze iets creëren en gastvrijheid is daar het perfecte smeermiddel voor. 

Van verpleegkundige naar horecaondernemer

Jarenlang lang werkt Kamstra-Broersma als verpleegkundige, tot ze twee jaar geleden besluit om samen met haar man voor het eerst een eigen horecabedrijf te openen. Hij is accountant, waardoor ze elkaar perfect aanvullen. De empathische gastvrouw heeft daardoor direct inzicht in de cijfers en kan zo gelijk sturen op personeelskosten of inkoop. Het stel leerde elkaar kennen tijdens het werken in de plaatselijk kroeg.

Tijdens haar studie werkt Kamstra-Broersma al in de horeca. Haar eerste baan bij vijfsterrenhotel Landgoed Lauswolt in Beetsterzwaag levert haar tot op de dag van vandaag waardevolle lessen op. Tijdens de ontbijtdiensten leert ze dat het vak draait om details; etiquette, de service en uiteraard oprechte gastvrijheid. Wat kan je extra doen zodat de gast zich echt welkom voelt en graag terugkomt? De basis is natuurlijk een schone zaak, goed eten en drinken. Het verschil maak je door de drankjes en voorkeuren te onthouden en zo de gasten het gevoel te geven dat ze gezien worden. 

Wereldreiziger

Zes jaar lang trekt Kamstra-Broersma de wereld rond en ook dan werkt ze in de horeca. In Australië leert ze alles over de lokale wijnen. Het gaat zelfs zover dat ze in de oogstmaand zelf druiven gaat plukken. Op die manier ervaart ze het wijnproces van heel dichtbij. In die tijd groeit ook haar liefde voor koffie. Ze volgt een barista opleiding. In Amerika werkt ze als verpleegkundige op een zomerkamp met gehandicapte kinderen en in de weekenden in een lokaal koffiebarretje. Later werkt ze in Canada in een skybox tijdens ijshockeywedstrijden, waar gasten voorafgaand aan de wedstrijd dineren. Daar kan ze haar kennis over exclusievere wijnen en de etiquette goed toepassen. Ook hier gaat het om de verwachtingen van de gast te overtreffen. Na de wedstrijd verandert de sfeer, dat vergt aanpassingsvermogen.

Je krijgt in Canada en Amerika standaard basissalaris. Fooi is een belangrijke aanvulling. “Het voelt echt als een directe waardering voor je werk en werkt daardoor ook motiverend. Daar kon de fooi soms oplopen tot bijna $100 per tafel. Je gaat echt beter je best doen. Je merkt dat als je een goede avond hebt, dat de tip rijkelijk is. Het geeft een directe waardering voor jouw werk. Als je een keer minder lekker in je vel zit, vangt het team het op.” 

Attenter zijn en meer inspelen op de vraag die er ligt

Al haar kennis en ervaring neemt ze nu mee in haar eigen bedrijf. Sommige vaardigheden, zoals melk schuimen verleer je nooit. Na even oefenen, pakt ze het zo weer op. Leren en ontwikkelen vindt ze heel belangrijk. “ Van 20 tafeltjes tijdens fine dining naar 100 couverts in het Grand Café in Gorredijk. Dat vergt een andere manier van werken. Ik leer mijn team om nog meer te focussen op het welkom heten van de gasten, want dat is het eerste gevoel van oprechte aandacht en je echt welkom voelen als gast”.